يادداشت (دکتر امير محبيان)/ سياست حمايتي- مراقبتي
سه شنبه 11 تير 1392 - 11:29:57 PM


 
خبرايران- پيروزي دکتر حسن روحاني در فضايي از نگرش مثبت اعتداليون هر دو جناح رخ داد.
به گزارش خبرايران، دکتر امير محبيان در سرمقاله روزنامه رسالت اينگونه نوشت:

راهبرد اصولگرايان در قبال دولت دکتر حسن روحاني
سياست حمايتي- مراقبتي
پيروزي دکتر حسن روحاني در فضايي از نگرش مثبت اعتداليون هر دو جناح رخ داد. اين به معناي آن نيست که دکتر حسن روحاني کانديداي تشکيلات جناحي اصولگرايان و حتي اصلاح طلبان بود؛زيرا او رسما خود را مستقل ناميد ولي نوعي از اتفاق نظر وجود دارد که پيروزي او در انتخابات در صورت غلبه عقلانيت مي تواند اعتداليون هر دو جناح را خشنود سازد.
در اين ميان هر جرياني بر حسب سياست هاي خود به نحوي روابط خود را با دولت جديد تنظيم مي کند.جريان اصولگرا هم به عنوان يک جريان قدرتمند سياسي- اجتماعي بايد فارغ از تعارفات مرسوم روابط خود را با دولت دکتر حسن روحاني تنظيم نمايد، لذا ذکر نکات زير ضروري مي نمايد.
1. اعتدال، عقلانيت و اخلاق وجوه مهّم شعار دکتر حسن روحاني بودند که با استقبال مردمي مواجه شد. صفاتي که فقدان آن در فضاي سياسي کشور گاه هزينه هاي کلاني براي مردم و نظام آفريده است. التزام شخص دکتر روحاني و دولت ايشان به اين اصول رفتاري اهميت بسياري دارد و قادر است در صورت استمرار در پايبندي به اين اصول رفتاري، فرهنگ اعتدال و عقلانيت را به فرهنگ غالب سياسي در ميان جريانات موجود مبدل سازد.حرکتي که ارزش آن بر اهل نظر پوشيده نيست.
2. ارزش هاي نيک«اخلاقي و رفتاري» گاهي در سطح افراد به کار گرفته مي شود و گاهي در سطح اجتماعي، توصيف کلي از اين واژگان ممکن است، مبدأ شکل گيري ابهاماتي شود. گفته اند «بزرگترين دشمن دانش، جهل نيست بلکه توهم داشتن دانش است» اين گمان که تعريف واضحي از اين ارزش هاي اخلاقي در سطح سياسي و اجتماعي داريم، توهم است.
هيچ کس مخالف عقلانيت، اعتدال و اخلاق نبوده و حتي افراطيون نيز رفتار خود را معارض اين ارزش ها نمي دانند، پس مشکلات از کجا برخاسته است؟ مي گويند راه جهنم با نيات خير سنگفرش شده است. اساس فتنه، ابهام است، دانشمندان کشور بايد تعاريف ملموس و عملياتي از اين ارزش هاي اخلاقي در سطح اجتماعي و سياسي با توجه به پس زمينه هاي فکري و تاريخي جامعه ايراني ارائه نمايند.
3. «اعتدال» اساساً نه خوب و نه بد است، بلکه بستگي  دارد در کجا به کار گرفته شود. اين اعتراضي بود که به «ارسطو» واضح ارزش «اعتدال» به مثابه «حد وسط طلايي» هم گرفته شده بود. آيا افراط در «راستگويي» بد است؟ آيا ايثار تا سرحد شهادت «افراط» تلقي مي شود؟ بنابراين حدود و چارچوب هاي «اعتدال» و «عقلانيت» بايد شناسايي وتعريف گردد. آيا «ريسک پذيري» خصلتي افراطي است و «محافظه کاري» خصلتي «عقلاني»؟ اين مفاهيم اگر به صورت روشن، واضح و ملموس تعريف نگردد، ممکن است اعتدال در سياست بين المللي پوششي براي سازشکاري از سر ترس و عقلانيت به مثابه توجيه گرترس به کار رود. نبايد فراموش کرد که «اصلاح طلبي» که هيچ عاقلي نمي تواند با آن مخالفت ورزد، در سال هاي گذشته به دليل ابهام در تعريف، پوششي براي افراطي ترين اقدامات شد.
4. ترديدي نيست که رابطه اصولگرايان با دولت دکتر روحاني نيز در مرز اعتدال خواهد بود. نه حمايت مطلق و چشم بسته که حتي در قبال اصولگرايي چون احمدي نژاد نيز صورت نگرفت، و نه مخالفت و معارضه کور به-دليل بعضي مغايرت هاي ارزشي و ديدگاهي.
اصولگرايان براساس سياست «حمايتي- مراقبتي» رابطه خود را با دولت دکتر روحاني تنظيم خواهند نمود.
«حمايتي» به معناي آن که اصولگرايي به رأي اکثريت مردم احترام گذاشته و از يک سو تمامي ظرفيت هاي تبليغي- رسانه اي خود را در خدمت بسط ديدگاه اعتدال، عقلانيت و اخلاق در جهت پيشرفت کشور و تسهيل مسير خدمت رساني  دولت منتخب قرارداده و از سوي ديگر، تجربيات و توان نيروي انساني خود را بدون مضايقه جهت بهره گيري دولت دکتر روحاني در خدمت ايشان قرار خواهد داد.
امّا چرا«مراقبتي»؟ از آن روکه معتقديم بايد مراقبت کرد که:
1. شعارهاي ارزشمند دولت دکتر روحاني که مورد تأييد ملت هم قرار گرفته است، در عمل اجرايي شده و از ظهور نشانگان معارض با آن مثلاً افراطي گري، هيجانات سياسي بي مورد يا بي اخلاقي جلوگيري شود.
2. مطالبات از هر سو به گونه اي در چارچوب «مديريت انتظارات» مطرح گردد که فشار بي موردي بر دولت جديد وارد نيامده و توقعات روزافزون موجب ناکارآمدي و ضعيف نمايي دولت نگردد.
3. مراقبت از دولت تا در مسير خدمت، پيشرفت و سازندگي ؛ باقيمانده و گرفتار حاشيه سازي هاي خطرناک نشود.
4. در حوزه فرهنگ، دغدغه هاي ارزشي جامعه اسلامي رعايت شده و در چارچوب مفاهيم «اعتدال» «عقلانيت» و «اخلاق» ژرفابخشي به اين ارزش ها و انتقال از سطح «شعار محض به شعور و ضمير آگاه و ناخودآگاه » را شاهد باشيم؛ ضمن آن که ارزش هايي چون عدالت؛پاکدستي وساده زيستي مسئولان از يادها نرفته و چونان راهبردي شاخص در برابر ديدگان مسئولان باقي بماند.
در نهايت تاکيد براين واقعيت ضروري است که هيچ دولتي اعم از اصولگرا؛اصلاح طلب ويا مستقل را در دايره  عصمت و مصونيت از خطا و اشتباه نديده و از معرض نقد بدور نخواهيم داشت.

دکتر امير محبيان
http://inni.ir/?code=1977
بستن   چاپ