صفحه اصلي : درباره ما : ارتباط با ما : RSS : پيوندها : خبرنامه الکترونیکی  
پنجشنبه 25 مرداد 1397 - Thursday, August 16, 2018
    يادداشت
يادداشت /سقوط حکومت 42 ساله قذافي و چند نکته (رضا غبيشاوي)
دوشنبه 7 شهريور 1390 - 10:58:44 PM
  بزرگنمايي:

يادداشت /سقوط حکومت 42 ساله قذافي و چند نکته (رضا غبيشاوي)

خبرايران-پيروزي انقلابيون ليبي در کنار زدن يکي از متوهم ترين و لجوج ترين ديکتاتورهاي معاصر تاثيرات منطقه اي و بين المللي به همراه خود دارد.

بخشي از مهمترين تاثيرات و نکات پيراموني تحولات اخير ليبي را مي توان اين گونه شرح داد:

1- نخستين و شايد مهمترين تاثير تحولات فعلي ليبي، بر اوضاع سوريه است.

اولا: با پايان يافتن نسبي بحران در ليبي، جامعه بين المللي و کشورهاي غربي از امکان تمرکز و پي گيري بيشتر تحولات سوريه برخوردار مي شوند.

 ثانيا:در صورتي که اوضاع در سوريه به سمتي حرکت کند که وضعيت داخلي اين کشور مساعد دخالت خارجي باشد، کشورهاي غربي به طور عام و ناتو به طور خاص با فراغ بال مي توانند نسبت به اين دخالت اقدام کنند.

ثالثا:پيروزي انقلابيون و معترضين در ليبي روحيه مضاعفي را مخالفين حکومت بشار اسد در سوريه مي دهد و کار بر دولت دمشق سخت تر مي شود.

2 - پيروزي انقلابيون ليبي با همراهي دخالت ناتو با مجوز شوراي امنيت سازمان ملل متحد تکرار اين تجربه را در ديگر نقاط جهان و ديگر بحران ها تسهيل مي کند. 

 به ويژه که دخالت ناتو و برقراري منطقه پرواز ممنوع بر فراز ليبي تنها به دليل حمله شديد و خونين قذافي عليه اعتراضات مردم غيرمسلح صورت گرفت يعني اصل موضوع، مسئله حقوق بشر و حفظ جان مردم غيرنظامي مطرح بود و به همين دليل نيز سازمان ملل متحد راي به دخالت نظامي در ليبي داد.

چنين سابقه اي، دخالت جدي و نظامي در مسائل داخلي ديگر کشورها به دليل مسئله حقوق بشر را توجيه خواهد کرد.

3- بخش مهمي از روند دخالت خارجي درتحولات ليبي با استفاده از تجربيات دخالت نظامي آمريکا و چند کشور ديگر غربي در عراق در سال 2003 است. آمريکا در آن ماجرا دست به دخالت همه جانبه و گسترده اي در عراق زد. ضمن ساقط کردن حکومت مرکزي عراق ، ارتش، پليس و ساير دستگاه هاي امنيتي - اطلاعاتي اين کشور را نيز منحل کرد و زمينه براي ناامني و بي ثباتي و ورود گسترده اعضاي القاعده به عراق فراهم شد. عراق پس از سقوط تا ماه ها توسط فرماندهان نظامي و غيرنظامي مديريت مي شد و همين موضوع زمينه را براي ناامني و جلوگيري از هر گونه توسعه و پيشرفت اين کشور فراهم کرد. با اين حال کشورهاي غربي از حمله نظامي زميني به ليبي خودداري کردند و تنها به حملات هوايي به مواضع قذافي و حمايت هوايي از انقلابيون پرداختند.

قطعا اگر نيروهاي زميني کشورهاي غربي وارد ليبي مي شدند، سقوط حکومت قذافي و پايان جنگ داخلي در اين کشور خيلي زودتر از اينها در اين کشور پايان مي يافت ولي معلوم نبود ناامني و بي ثباتي در ليبي به سادگي پايان يابد.

کشورهاي غربي و جامعه بين المللي با درس گيري از تجربه عراق، سقوط قذافي در بازه زماني طولاني به دست مردم ليبي را به سقوط سريع قذافي با ورود نظاميان غربي به خاک اين کشور ترجيح دادند.

4- حکومت قذافي 42 سال به طول انجاميد. وي براي حذف گزينه ها و احتمالات سقوط حکومت خود دست به سرکوب گسترده مخالفان زده بود و اصولا در زمان آغاز اعتراضات در ليبي، اين کشور مانند ديگر کشورهاي شاهد اعتراضات و انقلاب ، با مخالفان قدرتمند و برجسته اي روبه رو نبود.

 در داخل ليبي ، هيچ مخالف جدي وجود نداشت و در خارج از اين کشور نيز مخالفان اکثرا به طور جدي نسبت به تغيير حکومت کشورشان نااميد شده و به زندگي خود مشغول بودند و تنها پس از آغاز اعتراضات، به يکباره فعال شدند. اما شايد قذافي روزي فکر نمي کرد که بخش مهمي از اعضاي حکومتش تبديل به جدي ترين نيروهاي مخالف شوند. هم اکنون با نگاهي به شوراي حکومت انتقالي و برجسته ترين مخالفان و انقلابيون در ليبي متوجه اين موضوع مي شويم که اکثريت آنها از مقامات سابق ليبي هستند که بعد از 17 فوريه يعني زمان آغاز اعتراضات، از حکومت قذافي جدا شده و به صف انقلابيون پيوستند. مصطفي عبدالجليل رئيس شوراي حکومت انتقالي دولت تشکيل شده از سوي انقلابيون براي اداره ليبي وزير دادگستري دولت قذافي بود که پس از آغاز اعتراضات مردمي به انقلابيون پيوست.

5- در انقلاب ليبي و ماجراي سقوط حکومت قذافي نيز مي توان گفت رسانه هاي نوين و فناوري هاي جديد اطلاع رساني راه را براي تحقق اين اتفاقات باز کردند. اگر ماهواره، اينترنت و موبايل نبود مردم آگاهي نمي يافتند و به سادگي متوجه  فاصله کشورشان با وضعيت مطلوب نمي شدند.

اگر فيس بوک و اينترنت نبود که قرار تجمع اينترنتي در روز 17 فوريه گذاشته شود و اگر دسترسي مردم ليبي به اينترنت نبود آنها هيچ گاه در روز 17 فوريه وپس از آن، تجمعات عليه قذافي را برگزار نمي کردند.

 اگر موبايل نبود هيچ گاه نمي شد عکس و فيلم اعتراضات ضد قذافي را ثبت کرد و در سايت هاي اينترنتي منتشر کرد و اگر شبکه هاي ماهواره اي نبود؛ جهان و ديگر مردم ليبي از وجود اعتراضات گسترده ضد قذافي و سرکوب خونين آن و ماهيت دموکراسي طلبانه اين اعتراضات آگاه نمي شدند و به واکنش ترغيب نمي شدند.

به طور حتم اگر اين اعتراضات قبل از گستردگي اين رسانه هاي نو به وجود مي آمدند به احتمال بسيار پس از سرکوب مسلحانه شديد اعتراضات، جهان به سرعت از وجود چنين اعتراضاتي آگاه نمي شد و در صورت آگاهي نيز به احتمال بسيار ادعاهاي قذافي درباره اينکه اينها مزدور غرب هستند يا اينکه اعضاي القاعده هستند را مي پذيرفت و اين اعتراضات با کمترين واکنشي، سرکوب مي شد و تنها به بخشي از تاريخ مي پيوست.

اين موضوع نشان دهنده گستره نقش آفريني رسانه ها و وسايل اطلاع رساني جديد است و اينکه به طور حتم اين متغير جديد را بايد جدي گرفت و منتظر نقش آفريني ها آينده آن بود.


 نظرات شما

نام:
پست الکترونيک:
متن: *
پست بانک
بانک آينده
دهكده آبي پارس
بانک سپه
7
وب دا
atabat
بانک ملی
اخبار محرمانه
تهران سما
بيمه دي

© - inni.ir . All Rights Reserved.